ارزیابی و پهنهبندی فضاهای بیدفاع شهری منطقه یک تبریز
صفحه 1-16
https://doi.org/10.22130/gur.2025.720720
امیر کاشانی اصل
چکیده فضاهای بیدفاع شهری از مهمترین عواملی هستند که با ایجاد فرصتهای بروز رفتارهای بزهکارانه در بافتهای شهری، امنیت روانی و اجتماعی شهروندان را به مخاطره میاندازند و به دلیل ویژگیهای کالبدی و اجتماعی نامطلوب، کیفیت و چگونگی رفتار، حضور و زندگی شهروندان در محیط شهر را تحت تأثیر قرار میدهند. این پژوهش درپی ارزیابی و پهنهبندی فضاهای بیدفاع شهری منطقه یک تبریز بوده و به لحاظ کارکرد، بنیادی و به لحاظ هدف، اکتشافی و کاربردی و بر مبنای دادههای اسنادی و میدانی و ترکیبی از مطالعات کمی و کیفی میباشد. جامعه آماری، فضای کالبدی محلات منطقه یک شهر تبریز بوده و دادههای بهدست آمده توسط مولفههای موثر در ایجاد فضاهای بیدفاع به کمک نرمافزارهای سیستم اطلاعات جغرافیایی تجزیه و تحلیل شده و با استفاده از روشهای وزندهی، همپوشانی نهایی لایهها برای پهنهبندی محلات از نظر وجود فضاهای بیدفاع انجام شده است. یافتهها نشان میدهد محلات ولیعصر و گلکار به ترتیب دارای کمترین فضاهای بیدفاع و مالازینال، سیلاب قوشخانه، پلسنگی، یوسفآباد و ایدهلو به ترتیب بیدفاعترین نقاط میباشند و با پیشروی از نواحی شرقی به سمت مرزهای غربی منطقه و با کاهش کیفیت محلات، فضاهای بیدفاع افزایش یافته و آسیبپذیریهای اجتماعی-کالبدی بیشتر میشود، بنابراین نورپردازی و روشنایی نامناسب، زمینهای بایر و مخروبه، پوشش گیاهی و فضاهای سبز متراکم، معابر بنبست، کمعرض و معابر ال و یو شکل از مهمترین متغیرهای موثر در ایجاد فضاهای بیدفاع شهری هستند، در چنین شرایطی ضعف نظارت و رویتپذیری، خلوتی و تاریکی، کیفیت نامناسب فضاها و آشفتگی و فرسودگی بافتها منجر به کاهش امنیت اجتماعی میشود.

